Main menu

ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΠΑΣΙΕΝΤΖΑ…ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ

Του Γιώργου Χαρβαλιά. Eξαιρετικά χλωμή φαίνεται πλέον η προοπτική να αποφύγει η χώρα έναν νέο κύκλο δανεισμού που θα συνοδεύεται από μνημόνιο και πρόσθετη δέσμη σκληρών μέτρων. Η παράταση της δανειακής ομηρίας φαίνεται να είναι και ο στόχος του γερμανικού «ευρω-ιερατείου», καθώς στελέχη της κυβέρνησης Μέρκελ και τραπεζικοί κύκλοι του Βερολίνου αποθαρρύνουν με δηλώσεις και «διαρροές» την οποιαδήποτε έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, τουλάχιστον για το τρέχον έτος.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και τα δηλητηριώδη δημοσιεύματα των πιο «έγκυρων» γερμανικών μέσων ενημέρωσης που αμφισβητούν πλήρως το  “success story” της Αθήνας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η… θεραπεία δεν έχει ολοκληρωθεί και ο ασθενής είναι ανέτοιμος να πάρει εξιτήριο. 

Μπροστά σε αυτή την ψυχρολουσία, η στρατηγική της ελληνικής κυβέρνησης εμφανίζεται αμήχανη και απλοϊκή. Το οικονομικό επιτελείο προσπαθεί εναγωνίως να σκαρφιστεί τρόπους για να καλύψει εκ των ενόντων το χρηματοδοτικό κενό και ελπίζει ότι θα είναι σε θέση να διαπραγματευτεί μια ελάφρυνση των δανειακών υποχρεώσεων, μόλις στα τέλη Απριλίου καταγραφεί επισήμως από την Ευρωπαική στατιστική υπηρεσία το…πολυθρύλητο πρωτογενές πλεόνασμα.

Στις 5 Μαίου ακολουθεί Γιουρογκρουπ και στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν πιθανό να αποσπάσουν μία απόφαση, ή έστω ένα χρησμό για το ελληνικό χρέος, που με την κατάλληλη επικοινωνιακή διαχείριση θα μεθερμηνευθεί ως… «κλείσιμο ματιού» της Γερμανίας για ουσιαστική ελάφρυνση/μετάθεση των κρίσιμων δανειακών υποχρεώσεων. Με αυτή την…χαραμάδα ελπίδας, θεωρεί η κυβέρνηση ότι θα μπορέσει να φρενάρει τον κατήφορο των ποσοστών της στις επερχόμενες ευρωεκλογές, καθώς και στην αναμέτρηση για τους δήμους και τις περιφέρειες.

Στην ουσία πάντως αυτού του είδους οι προσδοκίες είναι εξ ολοκλήρου αβάσιμες. Το μόνο που θα μπορούσε να πετύχει η Αθήνα πριν το ορόσημο των ευρω-εκλογών, είναι η μετάθεση της συζήτησης για το τρίτο μνημόνιο, στο άκουσμα και μόνο του οποίου, θα έτριζαν τα ήδη ρωγμώδη θεμέλια της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Η συζήτηση λοιπόν για τον νέο δανειακό…γύρο μάλλον θα πάει για το φθινόπωρο, στο μεταξύ όμως το ελληνικό κράτος πρέπει να καλύψει τις υποχρεώσεις του και κάπου εκεί το πράγμα περιπλέκεται…

Στο υπουργείο οικονομικών καλλιεργούνται ελπίδες ότι η χώρα θα μπορέσει να αποτολμήσει μία προσυνεννοήμενη…μίνι έξοδο στις αγορές μέσω ιδιωτικού placement σε ένα «υβριδικό ομόλογο» 5ετούς διάρκειας και αξίας μόλις 3 δις. Αυτό όμως προϋποθέτει εκτός από την συμφωνία ξένων οίκων και συμμετοχή των υπερχρεωμένων ελληνικών τραπεζών. Ο ίδιος ο Γιάννης Στουρνάρας φρόντισε προ ημερών να μετριάσει τις προσδοκίες, εξηγώντας ότι το εγχείρημα μετατίθεται για το δεύτερο εξάμηνο του 2014, δηλαδή μετά τις ευρω-εκλογές. Την ίδια ώρα όμως, «ποντάρει» σε εξίσου…παρακινδυνευμένες λύσεις για να καλύψει την μαύρη τρύπα των εσόδων. Συγκεκριμένα ετοιμάζεται μετά την ολοκλήρωση των stress tests στις συστημικές ελληνικές τράπεζες, να ενθυλακώσει το «μαξιλάρι» 10 δις που διαθέτει σε απόθεμα το ΤΧΣ, ενώ διαρρέει ότι θα προχωρήσει σε «ανακύκλωση» των ομολόγων Αλογοσκούφη που είχαν δοθεί το 2008 για την ενίσχυση των ελληνικών τραπεζών και λήγουν το 2014. Αυτά αντί να πληρωθούν, θα αντικατασταθούν με άλλα μακρύτερης διάρκειας.

Ολοι αυτοί οι λογιστικοί...αυτοσχεδιασμοί βασίζονται δυστυχώς σε αυθαίρετες παραδοχές, καθώς η Τροίκα με προεξάρχουσα την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδεχτεί…ρεσάλτο στον κουμπαρά του ΤΧΣ που προορίζεται αποκλειστικά για τις κεφαλαιακές ανάγκες των ελληνικών τραπεζών. Η ΕΚΤ επίσης, έχει απορρίψει την ανανέωση των ομολόγων Αλογοσκούφη. Επομένως η αισιοδοξία του κυρίου Στουρνάρα ότι…θα τα βγάλουμε πέρα με δικά μας μέσα, είναι μάλλον έωλη, καθώς μόνο τον Μάϊο λήγουν ομόλογα ύψους 9,2 δις ευρώ και μέχρι τότε η Ελλάδα, είναι ζήτημα αν θα έχει εισπράξει τα μισά (4,9 δις) από την τελευταία δόση του 2013, η έγκριση της οποίας αποκλείεται να κλείσει στην επόμενη αξιολόγηση της Τρόικας που αναμένεται στην Αθήνα στο τέλος του μήνα.

Η…πασιέντζα επομένως δεν βγαίνει χωρίς νέο δάνειο και είναι πράγματι απορίας άξιον πώς και πότε αυτή η κυβέρνηση θα αποφασίσει να το πει στον ελληνικό λαό…

Από τον Τύπο της Κυριακής

 

                                      

 

 

FacebookTwitterRSS