Main menu

Η ευζωία των ζώων

Όπως πολύ εύστοχα είχε παρατηρήσει ο AnatoleFrance, ο άνθρωπος που δεν έχει αγαπήσει κάποιο ζώο, έχει στην ψυχή του ένα κομμάτι που δεν αφυπνίστηκε ποτέ. Η καλλιέργεια και η ηθική των ανθρώπων κρίνονται πράγματι από την συμπεριφορά τους απέναντι στα ζώα, τα οποία αναμφίβολα είναι "ευαίσθητα όντα, απέναντι στα οποία ο άνθρωπος έχει υποχρεώσεις" σύμφωνα και με το Πρωτόκολλο για Προστασία και Ορθή Μεταχείριση των Ζώων. Επομένως, η ευζωία τους συνιστά ευγενές καθήκον μιας σύγχρονης πολιτισμένης κοινωνίας.

Οι επιστημονικοί ορισμοί που έχουν κατά καιρούς δοθεί στη λέξη "ευζωία" ποικίλλουν. Ο Duncan (1981) αντιλαμβανόταν την ευζωία ως ένα χαρακτηριστικό που προκύπτει μέσα απ’ το γενότυπο και το περιβάλλον του κάθε ζώου. Ο Broom (1986) την θεωρούσε ως την κατάσταση όπου βρίσκεται το ζώο κατά τη διαδικασία προσαρμογής στο περιβάλλον του.

Καταρχήν, πρέπει να διακρίνουμε την ευζωία των παραγωγικών ζώων, την ευζωία των ζώων που χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς και επιστημονικούς σκοπούς, καθώς και την ευζωία των ζώων συντροφιάς. Στη Συνθήκη του Άμστερνταμ (1997) τίθενται οι κανόνες για τη δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της διασφάλισης της καλής διαβίωσης των ζώων.

Όσον αφορά λοιπόν τα παραγωγικά ζώα, τα ζώα αυτά δηλαδή που εκτρέφονται, διακινούνται και θανατώνονται για την κατανάλωσή τους από τους ανθρώπους, κατά το FarmAnimalWelfareCouncil (2001) η ευζωία προσδιορίζεται από ένα σύνολο προϋποθέσεων που πρέπει να υφίστανται, έτσι ώστε να ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες των ζώων, τόσο στο επίπεδο εκτροφής τους, όσο και κατά τη μεταφορά και τη σφαγή τους. Οι προϋποθέσεις αυτές ονομάζονται αλλιώς και ελευθερίες των ζώων και αναφέρονται στην απουσία πείνας ή δίψας, απουσία καταπόνησης από το περιβάλλον, απουσία τραυματισμού ή ασθένειας, απουσία φόβου ή stress και τέλος, στη δυνατότητα εκδήλωσης φυσιολογικής συμπεριφοράς. Λόγω των πρόσφατων διατροφικών σκανδάλων αλλά και εξαιτίας της αντίληψης πως ευτυχισμένο ζώο σημαίνει υγιές ζώο, αποτελεί προτεραιότητα της Ε.Ε. για την προστασία των ευρωπαίων πολιτών η βελτίωση της ευζωίας των ζώων και της ασφάλειας των τροφίμων. Η βούληση της Ε.Ε. για ορθότερη μεταχείριση των ζώων εκφράζεται στη Χάρτα Καλών Πρακτικών, σε πολλές κοινοτικές οδηγίες και πρωτόκολλα, καθώς και στο πρόγραμμα "Ποιότητα Ζωής".

Σχετικά με τα ζώα που συμμετέχουν σε εκπαιδευτικά και επιστημονικά προγράμματα, και αυτά ακόμη απολαμβάνουν προστασίας. Οι πειραματισμοί σε ζώα κρίνονται νόμιμοι μόνον εφόσον δεν είναι εφικτή η εφαρμογή εναλλακτικής μεθόδου και εάν τα οφέλη εκτιμώνται ως πολύ σημαντικότερα από τον πόνο που θα προκληθεί στα ζώα. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου Καταλληλότητας Εναλλακτικών Μεθόδων.

Για τα ζώα συντροφιάς, γάτες και σκύλους – ακόμη κι αυτούς που χρησιμοποιούνται για κυνήγι, φύλαξη ποιμνίων ή χώρων- στην Ελλάδα έχει ψηφιστεί ο νόμος 4039/2012, που πρώτον επιβάλλει τη μέριμνα για την ευζωία των αδέσποτων και δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς, κατά δεύτερον απαιτεί τον σεβασμό της ύπαρξής τους, τρίτον περιέχει τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών ζώων και τέταρτον, απειλεί με πρόστιμα και διοικητικές κυρώσεις τους παραβάτες. Απώτερος σκοπός είναι η φροντίδα των ζώων, έτσι ώστε αυτά να μην πονούν και να μην υποφέρουν. Η εξασφάλιση κατάλληλης και επαρκούς τροφής, καθαρού νερού, η παροχή στεγνού, υγιεινού και άνετου καταλύματος είναι οι πρωταρχικές δεσμεύσεις κάθε υπεύθυνου ιδιοκτήτη. Φυσικά και απαγορεύεται να είναι το ζώο μόνιμα αλυσοδεμένο και ο άνθρωπος οφείλει να εξυπηρετεί την ανάγκη του ζώου για ελευθερία κίνησης και άσκηση. Επιπρόσθετα, υποχρεωτικά είναι και το βιβλιάριο υγείας και το μικροτσίπ. Επίσης, ο ιδιοκτήτης επιφορτίζεται με την ευθύνη της συλλογής των περιττωμάτων του ζώου κατά τον περίπατο σε δημόσιους χώρους. Επιπλέον, ο βασανισμός και οποιαδήποτε πράξη βίας εναντίον ζώου ως πράξη βάναυση, απάνθρωπη και φρικαλέα επισείει φυλάκιση και χρηματική ποινή μέχρι και 30.000€.

Εν κατακλείδι, μοιραζόμαστε τον κόσμο με τα ζώα. Η φύση δεν μας ανήκει και δεν είμαστε οι κυρίαρχοι του πλανήτη. Και αν θέλουμε να μάθουμε να είμαστε άνθρωποι, οφείλουμε πρώτα να μάθουμε να είμαστε ζώα. Να σεβόμαστε την αξία της ζωής τους και να φροντίζουμε για αυτά. Ας αφήσουμε αυτή την αλαζονεία του δίποδου και ας συνειδητοποιήσουμε πως συγκάτοικοι είμαστε όλοι σ’ αυτόν τον πλανήτη! 

Η Ιωάννα Μπαλτά είναι φοιτήτρια Νομικής

 

Εμμονή στο αδιέξοδο ή παιχνίδι πολιτικής επιβίωσης;

Η εμμονή της Τρόϊκα σε ακραίες και αψυχολόγητες προτάσεις, όπως δυνατότητα των ομαδικών απολύσεων, άρση των πλειστηριασμών, υπερφόρο στα ακίνητα και άλλα, μόνο προβληματισμό, οργή και αγανάκτηση μπορεί να προκαλέσει στους Πολίτες. Σε τι αποσκοπούν οι κύριοι αυτοί πλέον; ποιος είναι ο τελικός τους σκοπός; Η οργή και η αγανάκτηση αυξάνει, όταν τις εμμονές των ξένων επιτηρητών κάθονται και συζητούν οι υπουργοί της κυβέρνησης που εμείς εκλέξαμε.

Οι Πολίτες διερωτώνται ακόμα, πως πιστεύουν όλοι αυτοί ότι με τέτοια μέτρα μπορεί να θερμανθεί η αγορά, να ανέβει η κατανάλωση και να πάρουμε το δρόμο της ανάπτυξης. Η φορολογική ασφυξία οδηγεί καθημερινά τα νοικοκυριά σε πλήρη εξαθλίωση και διερωτώμεθα πως είναι δυνατόν ένας υπεύθυνος υπουργός να θεωρεί ότι, οι Έλληνες φορολογούνται χαμηλότερα από το μέσο ευρωπαίο. Είναι δυνατό να λέγονται τέτοια πράγματα; Ωστόσο, ο μέσος ευρωπαίος του κυρίου Στουρνάρα απολαμβάνει από το κράτος του την ίδια ποιότητα δημοσίων υπηρεσιών με αυτή που δεν απολαμβάνει ο Έλληνας Πολίτης; Απολαμβάνει την ίδια ποιότητα υπηρεσιών υγείας, παιδείας, δημόσιας ασφάλειας; Συγκρίνεται το χάλι της ελληνικής δημόσιας διοίκησης με τις δημόσιες διοικήσεις της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου και άλλων κρατών μελών; Πως μπορεί να λέγονται τέτοιες ανοησίες; Όλα τα παραπάνω, χωρίς να υπολογίσουμε την πολιτική διαφθορά και το κόστος της στον κρατικό προϋπολογισμό.

Τελικά, έχει επιβεβαιωθεί η πνευματική ισορροπία των εκπροσώπων των δανειστών; Εκτός αν πίσω από τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις τους κρύβεται ένα παιχνίδι του συστήματος που θέλει να διατηρείται στη ζωή με επικοινωνιακούς όρους, λεονταρίζοντας, όταν δήθεν ισχυρίζεται ότι κατάφερε να επιβληθεί στον κ. Τόμσεν και την παρέα του, υποχρεώνοντάς τον σε δήθεν τακτική υποχώρηση, όταν ο τελευταίος υποχωρεί λίγα μέτρα για να δώσει πόντους στους απέναντί του! 

ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ…ΤΗΣ ΖΗΜΕΝΣ

Του Γιώργου Χαρβαλιά. Δεν ξέρω αν βρισκόμαστε υπό το καθεστώς μιας άτυπης γερμανικής κατοχής, όπως κάποιοι ισχυρίζονται, το μόνο βέβαιο είναι όμως ότι οι Γερμανοί στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερα προνομιακό τρόπο. Πρωτίστως μάλιστα, από τους θεσμικούς φορείς της πολιτείας.

Δεν θα σταθώ στο αμιγώς πολιτικό επίπεδο. Στο εισιτήριο «ελευθέρας» δηλαδή που έχει δοθεί στους δύο βαψομαλιάδες απεσταλμένους της Μέρκελ να επιθεωρούν υπουργεία, δήμους και δημόσιες υπηρεσίες, να απευθύνουν συστάσεις σε κυβερνητικά στελέχη και να προωθούν με τρόπο ξεδιάντροπο, σχεδόν εκβιαστικό, τα συμφέροντα γερμανικών εταιρειών στην Ελλάδα.

Δεν θα σχολιάσω επίσης σε αυτό το άρθρο την σπουδή με την οποία ετούτη η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του κυρίου Στουρνάρα, έσπευσε να δώσει συγχωροχάρτι στην Ζήμενς για όλα τα σκάνδαλα των περασμένων δεκαετιών, τα λαδώματα του Χριστοφοράκου και των προκατόχων του, καθώς και τον πλήρη εκμαυλισμό της ελληνικής πολιτικής σκηνής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα δύο κόμματα εξουσίας. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η «απαλλαγή» της γερμανικής εταιρείας έγινε βάσει κάποιου προσχηματικού συμβιβασμού, μιας συμφωνίας δηλαδή, που από πλευράς Ζήμενς δεν τηρείται ούτε στο ελάχιστο, χωρίς αυτό να έχει συγκινήσει τους αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς.

Πρόσφατα όμως διαπίστωσα ότι και η ελληνική δικαιοσύνη επιφυλάσσει «ειδική μεταχείριση» σε Γερμανούς, πρώην υψηλόβαθμους υπαλλήλους της Ζήμενς και απολύτως εμπλεκόμενους στην δικογραφία για τις μίζες, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και αλλού. Πέντε από αυτούς τους κυρίους κατέφθασαν προ ημερών στη χώρα μας, έχοντας λάβει προφανώς τις απαραίτητες διασφαλίσεις ότι θα μπορέσουν να ξαναφύγουν…

Οι πέντε ευυπόληπτοι κύριοι αναγκάστηκαν, έχοντας ταχτοποιήσει τις υποθέσεις τους στην Γερμανία, να παρουσιαστούν ενώπιον των ελληνικών ανακριτικών αρχών, προφανώς για να αποφύγουν ένα διεθνές ένταλμα σύλληψης που θα τους εμπόδιζε να ταξιδεύουν στο εξωτερικό.

Οι καταθέσεις τους ήταν από προσχηματικές έως άκρως προκλητικές, στο μότο «δεν ξέρω, δεν είδα, δεν γνώριζα». Ήταν φανερό πώς επρόκειτο για μια προσυμφωνημένη (σε πολιτικό επίπεδο) διαδικασία, ώστε να ξεμπερδέψουν μια ώρα αρχύτερα από την όποια εμπλοκή τους με ελληνικά δικαστήρια.

Ειδικότερα η περίπτωση του φυγόδικου και καταζητούμενου Φόλκερ Γιούγκ, που εξαφανίστηκε μια ωραία μέρα του 2010 από την Πάρο για να μην εμφανιστεί ενώπιον των ελληνικών αρχών, βγάζει μάτι! Ο κύριος αυτός (από τα πλέον διαβόητα μέλη της συμμορίας των «μαύρων ταμείων»), έδωσε μία εγγυητική επιστολή 80 χιλιάδων ευρώ, προκειμένου να αρθεί το εις βάρος του ένταλμα σύλληψης που είχε εκδώσει ο ανακριτής Ζαγοριανός. Ήρθε εδώ σαν κύριος, κατέθεσε το γνωστό ποίημα και αφέθηκε ελεύθερος, χωρίς κανένα περιοριστικό όρο, όπως άλλωστε και οι άλλοι τέσσερις συνάδελφοι του.

Προσωπικά δεν καταλαβαίνω με ποια διαδικασία κάποιος που έχει εγκαταλείψει εν κρυπτώ και παράνομα την χώρα, πληρώνει και καθαρίζει με το ένταλμα σύλληψης εις βάρος του. Δεν καταλαβαίνω επίσης πώς αυτοί οι κύριοι που με τις καταθέσεις τους βρέθηκαν να λοιδορούν την ελληνική δικαιοσύνη (και τον κόσμο ολάκερο…), αφήνονται ελεύθεροι, χωρίς όρους, λες και δεν θεωρούνται ύποπτοι φυγής ή τέλεσης νέων αδικημάτων. Τα αρχιλαμόγια! Συγχαρητήρια λοιπόν και…εις ανώτερα με τον Χριστοφοράκο. Γιατί να μένει ο άνθρωπος στην παγωνιά της εξορίας;…

Από τον Τύπο της Κυριακής

 

ΟΙ 600 ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ…

Του Γιώργου Χαρβαλιά. Καθισμένος στον αναπαυτικό καναπέ του σπιτιού μου, βλέπω κάποιες φορές στα δελτία των οκτώ, φευγαλέα πλάνα από τις απολυμένες καθαρίστριες να στέκονται δίπλα στη πύλη του υπουργείου οικονομικών. Ακίνητες και αξιοπρεπείς σε μια μορφή βουβής διαμαρτυρίας που ξεσπάει σε κατάρες και βρισιές μονάχα όταν εμφανίζονται τα αυτοκίνητα που μεταφέρουν τους λογιστές με τα γκρί κουστούμια… 

Μορφές βασανισμένες με το βλέμμα της απελπισίας. Γυναίκες του μόχθου και της εργατιάς. Απλές Ελληνίδες που θα μπορούσαν να είναι μάνες μας και αδελφές. Έχασαν τον κόσμο μέσα απ΄τα πόδια τους όταν μια μέρα τον περασμένο Αύγουστο, ανακοινώθηκε ότι…περισσεύουν.

Γεμάτος τύψεις διερωτώμαι λοιπόν. Από αυτές τις 600 καθαρίστριες που πετιούνται στο δρόμο θα καλυφθούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα της πατρίδας; Από τον μισθό τους των λίγων εκατοντάδων ευρώ θα καλυφθεί το πελώριο βουνό του δημόσιου χρέους; Από την δική τους δυστυχία περνάει ο περιβόητος…δρόμος της ανάπτυξης;

Μα από κάποιον πρέπει να αρχίσει κανείς, θα έλεγε ο…Κυριάκος. Σύμφωνοι αγαπητέ. Αλλά γιατί από τους πιο αδύναμους; Τους κατατρεγμένους; Για να δουλεύει καθαρίστρια μια γυναίκα στα 50 της, σημαίνει ότι παλεύει για το μεροκάματο. Ότι έχει στόματα να θρέψει. Ότι δεν έχει…μπάρμπα στη Κορώνη να την βολέψει κάπου καλύτερα.

Αισθάνομαι πραγματικά ντροπή που δεν βρίσκεται ένας σύγχρονος Έλληνας ευπατρίδης, ένας από αυτούς τους πάμπλουτους που τζιράρουν περιουσίες στις χρηματαγορές, ένας από αυτούς τους μεγαλόσχημους που συστήνουν ιδρύματα και funds «κοινωφελούς χαρακτήρα», για να βοηθήσουν υποτίθεται την υπερχρεωμένη Ελλάδα, προκειμένου να βγεί μπροστά και να αναλάβει το κόστος.  Να πεί στους ξένους ότι οι μισθοί αυτών των δυστυχισμένων γυναικών θα καλύπτονται από ιδιωτικά κονδύλια έως ότου να πάρουν σύνταξη. Αυτό θα ήταν εκτός από μία κίνηση φιλανθρωπίας και μία συμβολική χειρονομία εθνικής αξιοπρέπειας προς τους ανάλγητους δανειστές.   

Δυστυχώς τέτοιοι ευεργέτες δεν υπάρχουν πια. Αντίθετα οι κατέχοντες, οι κεφαλαιούχοι, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, σπεύδουν να εγκαταλείψουν την χώρα για να διασφαλίσουν τα πλούτη τους, αδιαφορώντας αν η πατρίδα τους μεταβάλλεται σε ζούγκλα.

Δικαίωμα τους είναι να κάνουν ότι θέλουν. Αν κοιμούνται ήσυχοι χαλάλι τους. Θα τους κρίνει κάποτε η ιστορία. Βάρδα μην αποδειχτεί ότι όλος αυτός ο διωγμός δεν γίνεται στο πλαίσιο δημοσιονομικού νοικοκυρέματος, αλλά για να βολευτούν κάποιοι εργολάβοι της καθαριότητας που θέλουν να φορτώσουν ολόκληρο το δημόσιο με ιδιωτικά συνεργεία.

Ακούγεται λοιπόν, όλο και εντονότερα ότι ο τομέας της καθαριότητας διεκδικείται από μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα που θέλουν να επιβάλλουν καθεστώς γαλέρας. Εργαζόμενους, αλλοδαπούς στην πλειονότητα τους με μισθούς των 200 ευρώ, χωρίς ασφάλιση και χωρίς καμία κάλυψη. Αν αυτό αποδειχτεί, να ξέρουν αυτοί που έδιωξαν τις 600 γυναικούλες, ότι δεν θα μείνουν ατιμώρητοι. Θα τους πνίξει το ποτάμι της οργής πριν προλάβουν να χαρούν τα «δωράκια» των εργολάβων που εξυπηρετούν…

Από τον Τύπο της Κυριακής

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση για τους Πολίτες: όνειρο ή εφιάλτης;

Αναμφισβήτητα, η Κοινωνία της Πληροφορίας παρέχει σε όλους διοίκηση και διοικούμενους, τη δυνατότητα να διευκολύνεται η καθημερινότητά τους, με τη χρήση των υπηρεσιών της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (e-government). Με τις υπηρεσίες αυτές, παρέχεται στους Πολίτες και τις δημόσιες υπηρεσίες η δυνατότητα πρόσβασης σε συγκεκριμένες ηλεκτρονικές υπηρεσίες, με άμεσο και εύκολο τρόπο, αλλά κυρίως εξοικονομώντας χρόνο και κόπο.

Ήδη, οι περισσότεροι Πολίτες, καθημερινά, εδώ και πολλά χρόνια, χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης για διάφορους λόγους όπως, για τη χορήγηση εγγράφων από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, την υποβολή φορολογικών δηλώσεων, καθώς και άλλων φορολογικών εγγράφων και στοιχείων, την καταβολή τελών, την πληρωμή λογαριασμών κ.λπ., προκειμένου να αποφύγουν τη βάσανο της “ουράς” στα ταμεία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Αυτό είναι το θετικό και επιθυμητό αποτέλεσμα της χρήσης των παραπάνω υπηρεσιών.

Η χρήση των υπηρεσιών αυτών, όμως, μπορεί να καταστρατηγήσει μια σειρά δικαιωμάτων των Πολιτών με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι διοικητικές πράξεις που καταρτίζονται μέσω των υπηρεσιών της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης εξομοιώνονται ουσιαστικά με αυτές που εκδίδονται με παραδοσιακά μέσα. Ωστόσο, ο τρόπος, η διαδικασία και η ταχύτητα έκδοσής τους, μπορεί να τις καταστήσει ανέλεγκτες, με αποτέλεσμα να βάζουν σε περιπέτεια τη ζωή των Πολιτών. Αρκετές φορές έχουμε γίνει τελευταία μάρτυρες κακής χρήσης των ηλεκτρονικών υπηρεσιών, κατά τρόπο που αυτές έχουν προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε συμπολίτες μας, όπως για παράδειγμα, η επιβολή κατάσχεσης σε τραπεζικό λογαριασμό και μάλιστα μισθοδοσίας (!) για οφειλές προς το δημόσιο, η εντολή για κατάσχεση για οφειλή που δεν υπήρχε ή ακόμα ανεξέλεγκτες εντολές για παρακολουθήσεις τηλεφωνικών και ηλεκτρονικών επικοινωνιών κ.λπ..

Από τα παραδείγματα αυτά είναι κατανοητό ότι, ανακύπτει ζήτημα ελέγχου, κυρίως προληπτικού, της ηλεκτρονικής δράσης της διοίκησης. Η έλλειψη ελέγχου των πράξεων αυτών προκαλεί σωρεία παραβιάσεων θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων των Πολιτών. Η εκτελεστική εξουσία, από τη φύση της έχει την τάση να προβαίνει σε ενέργειες που ενδεχομένως περιορίζουν ορισμένα δικαιώματα των Πολιτών και για το λόγο αυτό πρέπει να λειτουργούν οι εσωτερικοί και εξωτερικοί μηχανισμοί ελέγχου.

Προκειμένου, λοιπόν, να μην γίνεται κατάχρηση της εξουσίας αυτής από τη διοίκηση, ώστε το όνειρο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, να μετατραπεί σε εφιάλτη για τους Πολίτες, θα πρέπει η Πολιτεία να ενεργοποιήσει κάθε δυνατό μηχανισμό προληπτικού ελέγχου, ούτως ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα καταχρηστικών συμπεριφορών των αρμοδίων κρατικών οργάνων και να προστατευτούν, έτσι, αποτελεσματικά τα δικαιώματα των Πολιτών. Οι υπηρεσίες της Κοινωνίας της Πληροφορίας πρέπει να εξυπηρετούν τον Πολίτη και όχι να καθιστούν την ζωή του εφιαλτική. 

πηγή: www.news.gr

FacebookTwitterRSS