Main menu

«Θανατηφόρος» ο αέρας που αναπνέουμε;

Μια ειδική διεθνής επιστημονική μελέτη, που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας (ΗΠΑ), αναφορικά με το συσχετισμό της μόλυνσης της ατμόσφαιρας προς το ποσοστό των θανάτων που προκαλούνται από αυτή, συγκαταλέγει την Ελλάδα, μεταξύ των χωρών που έχουν αυξημένο ποσοστό θανάτων, από ασθένειες που σχετίζονται με τη μόλυνση της ατμόσφαιρας.

Ειδικότερα, ένας τοξικός τύπος ατμοσφαιρικής ρύπανσης γνωστός ως PM 2.5 (Fine Particle Matter) είναι η αιτία 2.1 εκατομμυρίων θανάτων κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.

Πηγή: www.iefimerida.gr 

Πρωτοβουλία για τη μείωση των απορριμμάτων και την ορθολογική τους διαχείριση

Στην ευαισθητοποίηση των Ιταλών, καθώς και των δημοσίων και ιδιωτικών φορέων της Ιταλίας, για τη μείωση των απορριμμάτων και την ορθή διαχείρισή τους, στοχεύει η νέα πρωτοβουλία της Legambiente (www.legambiente.it), της μεγαλύτερης περιβαλλοντικής οργάνωσης στη γείτονα, η οποία στην Ελλάδα συνεργάζεται με τη Χάρτα.  

Έτσι, η Legambiente, θεωρώντας ότι, η Ιταλία έχει ανάγκη από ένα αξιόπιστο και βιώσιμο Εθνικό Πρόγραμμα Πρόληψης, για τη μείωση των απορριμμάτων και την ορθολογική διαχείρισή τους, με προφανή στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του Περιβάλλοντος και σε συνεργασία με την Ιταλική Ομοσπονδία Δημοσίων Υπηρεσιών, Υγείας και Περιβάλλοντος (Federambiente), προκηρύσσει σχετικό ανοικτό διαγωνισμό.

Σκοπός του διαγωνισμού είναι να εντοπισθούν, προταθούν, προωθηθούν και, εν τέλει εφαρμοσθούν ορθές, καινοτόμες και αποτελεσματικές πρακτικές, για τη μείωση των απορριμμάτων και τη διαχείρισή τους. 

Ο διαγωνισμός αυτός είναι ανοιχτός σε δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς, σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, συνεταιρισμούς, καθώς και σε ενώσεις που έχουν αναλάβει, στην ιταλική επικράτεια, πρωτοβουλίες για την πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων.  

Θα παρακολουθήσουμε με ενδιαφέρον τα αποτελέσματα του διαγωνισμού και θα τα μεταφέρουμε στο ελληνικό κοινό, με την ελπίδα ότι μπορεί να τύχουν αντίστοιχης εφαρμογής και στη Χώρα μας.

 

Σχετικές πληροφορίες: www.legambiente.it

 

Εξοικονόμηση ενέργειας και πόρων με τη χρήση νέων τεχνολογιών, φιλικότερων στο Περιβάλλον

Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, κατόπιν σχετικής απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας, προτίθεται να προχωρήσει στην αντικατάσταση των συμβατικών φώτων τεχνολογίας ατμού υδρογόνου/νατρίου με λαμπτήρες νέας τεχνολογίας τύπου LED.

Σε περίπτωση που υλοποιηθεί η απόφαση αυτή, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδoνίας θα εξοικονομήσει το μεγαλύτερο ποσοστό των πόρων που δαπανά για τον ηλεκτροφωτισμό όλων των δρόμων της αρμοδιότητάς της, και παράλληλα θα εξασφαλίσει πόρους άνω των 12 εκατομμυρίων ευρώ και μάλιστα σε χρονικό διάστημα δέκα ετών.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι, οι δαπάνες κατανάλωσης ενέργειας και συντήρησης του ηλεκτροφωτισμού του δικτύου που καλύπτει η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ανέρχονται στο ποσό των 4,8 εκατομμυρίων ευρώ, εξαιτίας της  παλαιότητας των εγκαταστάσεων και του κόστους συντήρησης. 

Σημαντική πρωτοβουλία λοιπόν, που ευχόμαστε όχι μόνον να υλοποιηθεί αλλά να βρει και μιμητές. 

Πηγή: www.news.gr

 

Ιδιωτικοποιήσεων συνέχεια!

Τελικά, δεν φαίνεται να είναι τυχαίο ότι μέσα σε διάστημα 12 μηνών, ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ άλλαξε δυο φορές. Μάλιστα, η λύση που επιλέχθηκε τελευταία προωθήθηκε γενναία επικοινωνιακά, ως μια λύση αγοράς (!), ενώ το συγκεκριμένο πρόσωπο έδειξε μια πρωτοφανή προσωπική κινητικότητα, αντιστρόφως ανάλογη με την αποτελεσματικότητά του, συνδέοντας, δυστυχώς, τη βραχεία παρουσία του με πλήρη αποτυχία των στόχων του Ταμείου. Η σχετικά «εύκολη» αποκρατικοποίηση των φορέων του φυσικού αερίου, κατέληξε σε ουσιαστικό φιάσκο, ενώ η προγραμματισμένη της ΕΥΔΑΠ (της οποίας υπήρξε επίσης πρόεδρος), βρίσκεται εκτός λογικής, ακόμα και αυτής της αγοράς. Οι μεγαλεπήβολοι στόχοι των δισεκατομμυρίων των εισπράξεων από τις αποκρατικοποιήσεις, προσγειώθηκαν σε κάποιες λίγες εκατοντάδες εκατομμυρίων κι η κυβέρνηση είναι ενδεχόμενο να αναγκασθεί να λάβει τα περίφημα ισοδύναμα. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά οι πολιτικές. Πρώτα απ’ όλα, με ποια κριτήρια διορίζονται οι άνθρωποι σε τέτοιες θέσεις; Μετά, ποιο πρόγραμμα ακολουθούν; Αν υπάρχει πολιτική κατεύθυνση (και όχι τεχνοκρατική), η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στην πολιτική ηγεσία. Δεν μπορεί κάθε φορά να επιδίδονται σε ανθρωποθυσίες, για να διασώζεται η πολιτική τάξη. Ο κανόνας που ισχύει στην Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες, ότι δηλαδή θυσιάζονται τα χαμηλότερα στελέχη για να διασωθεί ο πολιτικός προϊστάμενος, πρέπει να καταργηθεί και να ισχύσει ό,τι ισχύει σ’ ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Να παραιτείται ο πολιτικά υπεύθυνος. Αυτό λέγεται πολιτικός ανδρισμός! Αλλιώς, η επικαλούμενη κάθε φορά ανάληψη της «πολιτικής ευθύνης», μοιάζει να είναι το άλλοθι της ανικανότητας.

Στον απόηχο των γερμανικών εκλογών

O χθεσινός εκλογικός θρίαμβος της Άνγκελα Μέρκελ, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίον θα αποτυπωθεί στη σύνθεση της νέας ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, πιστοποίησε μια ήδη γνωστή πραγματικότητα. Το ίδιο πρόσωπο που για την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας είναι «κόκκινο πανί», για τους Γερμανούς είναι μια επιτυχημένη Καγκελάριος.

Όσο κι αν είναι μεθοδολογικά ανορθόδοξη η κρίση για την εσωτερική πολιτική ζωή μιας άλλης χώρας, η κρίση αυτή νομιμοποιείται στο βαθμό που η πολιτική αυτής της χώρας επιδρά καταλυτικά, τόσο στο μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όσο και της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας. Δικαιούμαστε επομένως να ενδιαφερόμαστε-έστω και όψιμα (άραγε ποιος από τους σημερινούς «ειδήμονες» ασχολείτο με γερμανικές εκλογές επί εποχής Κολ;)- για το αποτέλεσμα της γερμανικής κάλπης. 

Η προσέγγιση αυτή, ωστόσο, δεν μπορεί να έχει κριτήρια «γηπεδικά» ή θυμικά, παρά μόνο πολιτικά, και δη συνδεδεμένα με το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Στο πλαίσιο αυτό, αποδείχθηκε αρχικά ανεδαφική ρητορεία η αναφορά σε «ευρωπαϊκές συμμαχίες» και «αλληλεγγύη των λαών που θα τσακίσει τους κερδοσκόπους». Η σύμπηξη «μεγάλου συνασπισμού» με τους Σοσιαλδημοκράτες πρέπει να δημιουργεί τόσες-αν όχι λιγότερες-προσδοκίες για την αλλαγή των ευρωπαϊκών δεδομένων, όσες και οι φρούδες ελπίδες που καλλιέργησαν ιδεολογικά όμοροι προς αυτόν κύκλοι από την εκλογή Ολάντ. Η διαχρονική παθογένεια της ανάγνωσης των ευρωπαϊκών εξελίξεων με εσωτερικούς συναισθηματικούς όρους, πρέπει να σταματήσει. Οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί δεν επιτρέπουν λεονταρισμούς για εγχώρια κατανάλωση. Η Μέρκελ επιβραβεύθηκε από τους ψηφοφόρους της για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη διάσωση της Ευρωζώνης από την κατάρρευση, με τη γερμανική οικονομία να μένει προς το παρόν αλώβητη εν μέσω μιας βαθιάς κρίσης. 

Στο σημείο αυτό υπεισέρχονται ασφαλώς οι αναγνώσεις που διαφοροποιούν καθοριστικά τη στάση του παρατηρητή, αυτόθροη συνέπεια της διαφορετικότητας των κριτηρίων που αυτός θέτει. Γιατί οι Γερμανοί ψηφίζουν για εθνική Κυβέρνηση, ενώ οι υπόλοιποι θέλουν λύτρωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το πόσο «ευρωπαϊκή» είναι επομένως η πολιτική της Μέρκελ, λίγο απασχόλησε τον Γερμανό ψηφοφόρο. 

Ποια θα μπορούσε όμως να είναι μια δίκαιη απάντηση στο ερώτημα αυτό;

Λιγότερο από όσο θα έπρεπε, με τρόπο που μάλιστα βιώνουμε επώδυνα, θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί. Περισσότερο ίσως όμως από όσο της αναγνωρίζουν οι Έλληνες, θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει. Ίσως κανείς από τους δύο να μην είχε άδικο.

Οι Γερμανοί ψηφίσαν-και εύλογα-υπέρ μιας γερμανικής Ευρώπης. Αντίθετα, οι Έλληνες-και δικαίως-επιθυμούν μια ευρωπαϊκή Γερμανία, με ή χωρίς την κυρία Μέρκελ. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι όλοι αναμένουν από εμάς και μια ευρωπαϊκή Ελλάδα. Και αυτό το τελευταίο είναι ανεξάρτητο από τις γερμανικές εκλογές.

 

FacebookTwitterRSS