Main menu

Η Καινοτομία στην Εκπαίδευση

Υπάρχει η λανθασμένη άποψη ότι, η αποκτηθείσα γνώση είναι αμετάβλητη και αιώνια. Παρόλο που όποιος κι αν ερωτηθεί γι’ αυτή την πεποίθηση, συνειδητά θα απαντήσει ότι διαφωνεί, υποσυνείδητα οι περισσότεροι λειτουργούν με ακριβώς αυτό το πρότυπο κατά νου και πολύ περισσότερο, το οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα. Δυστυχώς, το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα είναι απολιθωμένο, τόσο στην εφαρμογή του, όσο και στις γνώσεις που πραγματεύεται. 

Το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα του σήμερα, βασίζεται στην αρχή της μετάδοσης στείρας γνώσης και πολλές φορές, ξεπερασμένης. Συνήθως, η διδασκαλία αρκείται στην παράθεση γεγονότων ή ιδεών που ο μαθητής καλείται να αποδεχτεί και να αποστηθίσει άκριτα. Όσο κι αν κάτι τέτοιο είναι χρήσιμο στα πρώτα βήματα του μαθητή, ώστε να αποκτήσει τις απαραίτητες βασικές γνώσεις όπως είναι η γραφή, η ανάγνωση και η αριθμητική, είναι λάθος αυτή η ρουτίνα να ακολουθεί τον μαθητή μέχρι την ενηλικίωσή του. 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτή την κατάσταση και οι κυριότεροι είναι ότι, οι αρμόδιοι (υπουργοί, διευθυντές, καθηγητές) έτσι έχουν μάθει και αρνούνται να δουν άλλες μεθόδους μάθησης. Για να βελτιωθεί το εκπαιδευτικό σύστημα και να παράγονται άνθρωποι εφευρετικοί, δημιουργικοί και με όραμα, θα πρέπει να ξεχάσουμε ό,τι έχουμε μάθει και να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας για την ίδια τη διαδικασία της μάθησης. 

Η διαδικασία της μάθησης θα πρέπει να είναι ενδιαφέρουσα, να παρέχει χρήσιμες πληροφορίες και πολύ περισσότερο να τραβά την προσοχή του μαθητή, κεντρίζοντας τη σκέψη, την κρίση και τη φαντασία του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο μαθητής θα ενδιαφερθεί πραγματικά να μάθει, αλλά και να μπει σε μια δημιουργική διαδικασία και όχι απλά διεκπεραιωτική. 

Σήμερα, υπάρχουν καθηγητές που θέλουν και προσπαθούν να εμφυσήσουν την ελεύθερη σκέψη και την δημιουργικότητα στους μαθητές αλλά είναι λίγοι και δέχονται πολεμική από το υπάρχον σύστημα. Έτσι, παρότι στις εγκυκλίους του αρμόδιου Υπουργείου εξαίρεται η Καινοτομία, στην πράξη η Πολιτεία δεν παρέχει καμιά βοήθεια για την υλοποίηση δραστηριοτήτων και καινοτόμων εκπαιδευτικών μεθόδων. Αντίθετα, βάζει πολλά εμπόδια στο δρόμο αυτών των εκπαιδευτικών.

Η Πολιτεία οφείλει να αποδεχτεί και να λειτουργεί με γνώμονα την Καινοτομία στον τομέα της εκπαίδευσης και όχι μόνο να την επικαλείται για λόγους επικοινωνιακής τακτικής. Πρώτα-πρώτα πρέπει να ενισχύσει και να υποστηρίξει τους λίγους καθηγητές που ξεχωρίζουν για το έργο τους και τον νέο αέρα που φέρνουν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Στη συνέχεια, θα πρέπει να επανεκπαιδεύσει τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς ώστε να αλλάξει ριζικά ο τρόπος διδασκαλίας και της μεταφοράς γνώσης. Τέλος, η διαδικασία αξιολόγησης του μαθητή πρέπει να αποβάλει το ποσοτικό στοιχείο της αποστήθισης και να επικεντρωθεί σε πιο ποιοτικά χαρακτηριστικά της γνώσης.

FacebookTwitterRSS